Həyatın gözəlliyi, həqiqəti, mənası, dadı və duzu tək yaşamamaqdan gəlir. Nə gözəl dedi; Yalnızlıq Allaha məxsusdur… Yalnız paylaşsaq, tənhalığı məhv edirik. Yalnızlıq yalnız başqa bir insanın varlığı ilə yox olur. İnsan öz həyatını başqası ilə bölüşəndə insan həyatını tutur. Başqa bir baxımdan, paylaşmaq bəlkə də həyatın mənasıdır. Məncə xoşbəxtlik iksiri bu kiçik sözdə gizlənir. Sanki müdrikliyə gedən yolda da ilk addımlar var…
Çörək bütün dünyada insanların ən çox paylaşdıqları və üzərində “paylaşma” sözünün işlədildiyi əsas qida məhsuludur. Antoine de Saint-Exupery
Hər zaman dünyanın ən çox oxunanlar siyahısında olan “Balaca Şahzadə” kitabında deyir; Qıtlıq çörəyi paylaşmağa gətirib çıxarır. Çörəyi bölüşmək çörəkdən şirindir!
Onları xoşbəxt etməyin bəlkə də ən qısa yolu bir loxma paylaşaraq onlara meydan oxumaq, ağrılarını bölüşmək, sevincini və xoşbəxtliyini artırmaq, sevdiyimizə, dostumuza, qonşumuza onu sevdiyimizi söyləmək və bunu davranışımıza əks etdirməkdir. .
Dünyamızı, kəndimizi, evimizi, mədəniyyətimizi, bir sözlə, kainatda sahib olduğumuz hər şeyi bu dünyada səyahətçi olduğumuzu unutmadan paylaşmalıyıq. İnsanlar paylaşmaq dedikdə dərhal ağlına maddi şeylər gəlir. Bu gözəllikdə mütləq bu var, amma ilk növbədə insanların həyatını, sevincini, ağrısını, dərdini, tənhalığını bölüşmək gəlir. Başqasının dərdini paylaşmaq qədər insana rahatlıq verən mənəvi həzz yoxdur. Ölümün acısını paylaşmaq nə gözəl hərəkətdir.
Paylaşmaq üçün vaxtını necə verməyi, vaxt ayırmağı bilmək lazımdır. Ona görə də vaxtı bölüşməliyik. Bugünkü yaşayış şəraitini nəzərə alsaq, bəlkə də ən çətini budur!..
Maddi imkanlar baxımından kasıb olmaq çətin və əziyyətli bir reallıqdır. Bəli, çox çətindir!.. Halbuki, başqa yoxsulluq daha çətin, ağrılı və düşündürücüdür. Zamanı yoxsul, düşüncəsi yoxsul, sevgisi kasıb, qəlbi yoxsul, öyrənməsi, biliyi, oxuması yoxsul insanları görəndə çox üzülürəm. Kasıbın pulu “zeytun çörəyi” ilə doyacaq. Amma kasıb ağlını zənginləşdirməyi bilmir. Belə də qalır. Onu qidalandıra bilməzsən. Beyin kasıb olanda ağlını ancaq öz iradəsi ilə inkişaf etdirə bilər. Yoxsa boş beyin ömür boyu işləməyən ağılla yaşayıb ölür.
Bilik kasıbı da belədir. Əgər kitab, hətta qəzet oxumursa, ağıl işləmir və ya məhdud şəkildə işləyir. Onların təcrübəsi də məhduddur. Onun məlumatlılığı çox məhduddur. Bu şəraitdə insan özündən geri qalır, ailəsini geridə qoyur, cəmiyyət isə…
İnsan öz maddi və mənəvi dəyərlərini və qüdrətini başqaları ilə bölüşərək xoşbəxtlik və əmin-amanlığa nail olur. İnsan sosial varlıqdır. O, yaşadığı cəmiyyətin üzvüdür. Cəmiyyətdəki fərdlər fərqli qabiliyyət və xüsusiyyətlərə malikdirlər. Ona görə də onlar həmişə bir-birlərinə ehtiyac duyurlar. Bu ehtiyacların ödənilməsində bir-birinə kömək etmək cəmiyyətin şüurunu gücləndirir.
Kömək etmək və paylaşmaq topumu mənəvi və maddi cəhətdən yüksəltməyə kömək edir. İqtisadi və sosial balanssızlığın qarşısını alır. Cəmiyyətin gələcəyini parlaq edir. Xüsusilə uşaqlarımıza paylaşmağı öyrətmək gələcək nəsillərə və dünyanın gələcəyinə yol açmaqdır. Dinc, balanslı və xoşbəxt insanların sayını artırmağa kömək etmək. Bu səbəbdən uşaqlarımıza və gənclərimizə verəcəyimiz təhsilin əsas mövzusu “Paylaşmağı öyrənmək” olmalıdır.
Həyat məktəbində məlumatların beyinlərdə yığılması kifayət etməyə bilər. Uşağa gəncliyin özünəməxsusluğunu anlamağa kömək etmək, ona kitabdakı məlumatlarla bunu necə inkişaf etdirməyi öyrətmək və sonra başqaları ilə bölüşmək lazımdır.
Öz həyatımda bacardığım qədər nəvələrimə səbrlə, həyatda, canlı nümunələrlə paylaşmağın nə qədər vacib olduğunu göstərməyə çalışıram. Mən onların mənəvi quruluşlarını və şəxsi inkişaflarını izləyirəm. Bilirəm ki, paylaşmaq, anlamaq və tətbiq etmək hissi yetkinlik əlamətidir.
İş dünyasında, idmanda, siyasətdə, hər cür ictimai həyatda, bir sözlə, insanların bir arada yaşadığı hər mühitdə paylaşmaq xoşbəxt olmağın, uğur qazanmağın, birlik içində yüksəlməyin ən qısa yoludur.
Dünyanın bir çox problemləri həll olunmadan böhrana çevrilir. Bu problemlər kobud güc tətbiq edilmədən yalnız fikir mübadiləsi, görüşlər, danışıqlar və müzakirələr yolu ilə sülh yolu ilə həll edilə bilər. Bütün bu inkişaflarda böhranların həllinin açarı budur; “Sülh-Anlaşma-Empatiya-Qarşılıqlı Hörmət” bütövlüyündə həll yolları tapmaq “Paylaşım” felindən keçir !
Həlimə Əliyeva
