İmpressionizm

İmpressionizm 19-cu əsrin sonlarında Fransada yaranmış sənət cərəyanıdır. İmpressionizm təbii işığın və rənglərin ani təsirlərini əks etdirən əsərlər hazırlamaq üçün istifadə olunan texnikaları vurğulayan bir rəsm hərəkatıdır. İmpressionist rəssamlar təbii işığın hərəkəti ilə birlikdə rənglərdən istifadə edərək ani hissi və atmosferi tutmağa çalışırlar.

İmpressionizm termini ilk dəfə 1874-cü ildə Klod Mone, Pierre-Auguste Renoir, Edgar Degas və bir neçə başqa rəssamın Parisdəki Salonda sərgiləndiyi zaman ortaya çıxdı. Bu sərgi o zamanlar qəbul edilmiş sənət cərəyanlarından köklü bir şəkildə ayrıldığını göstərdi və tənqidçilər tərəfindən lağ edildi. Lakin zaman keçdikcə impressionizm sənət aləmində mühüm yer qazandı və digər rəssamlar tərəfindən mənimsənilərək inkişaf etdirildi.

İmpressionistlər əşyanın rəngdən-rəngə düşməsi təəssüratını yaratmaq üçün bir-birini gücləndirən rənglərdən, məsələn, qırmızı və yaşıl, sarı və bənövşəyi, narıncı və mavi rənglərdən istifadə etməyə üstünlük veriblər. Davamlı kontrast effektini də məhz bu rənglər yaradır. Əgər müəyyən müddət qırmızı rəngə baxsaq, sonra nəzərlərimizi ağ rəngə çevirsək, onda ağ rəng yaşımtıl kimi görünəcək.

İmpressionizm fəlsəvi problemlər qaldırmayıb, hətta təsvir edilənlərin “dərinliyinə” varmağa çalışmayıb. Rəsmi akademizmə xas olan Bibliya, ədəbi, mifoloji və tarixi süjetlər kənara qoyulub. Əvəzində adiliyi və müasirliyi görmək imkanı yaranıb.

İmpressionistlər realist perspektivdən və kompozisiyadan imtina edərək rəsmlərində rəngdən sərbəst istifadə edirdilər. İşığın anlıq təsirlərini çəkmək üçün təbii işığın müxtəlif təsirlərini əks etdirmək üçün rəsmlərində xətlərdən və detallardan qaçırdılar.

Həlimə Əliyeva

Vətən Naminə Mətbuat Xidməti